Wat is een laagdrempelig steunpunt?
Door het hele land ontstaan zelfregie- en herstelcentra waar mensen met psychische of psychosociale kwetsbaarheid en hun naasten terecht kunnensteun, ontmoeting en herstel. Deze zelfregie en herstelcentra zijn met de beleidsterm ‘laagdrempelige steunpunten’ via de zorgakkoorden in het sociaal domein verankerd.
Laagdrempelige steunpunten worden gerund door ervaringsdeskundigen en mensen met ervaringskennis. Mensen met psychische en/of psychosociale problemen kunnen hier zonder indicatie of verwijzing terecht voor een luisterend oor, een kop koffie en ondersteuning bij hun herstel en participatie.
Deze steunpunten bieden een plek waar mensen kunnen werken aan hun herstel en opnieuw aansluiting kunnen vinden bij het dagelijks leven. De ondersteuning kan van waarde zijn vóór een eventuele behandeling, tijdens een behandeltraject en ook daarna. Daarmee leveren de steunpunten een belangrijke bijdrage aan het herstelproces, de kwaliteit van leven en het vermogen van mensen om mee te doen in de samenleving.
Laagdrempelige steunpunten kenmerken zich door 10 kenmerken zoals beschreven in de landelijke handreiking. Zij bieden onder meer een open inloop, door-en-voor activiteiten, hersteltrainingen en een zogenaamde groeivijver; een omgeving waarin bezoekers zich op hun eigen tempo kunnen ontwikkelen, bijvoorbeeld van deelnemer tot vrijwilliger of medewerker.
De steunpunten zijn vindbaar via de MIND Atlas (filteren op zelfregie en herstelcentra).
In opdracht van het ministerie van VWS en de IZA-werkgroep laagdrempelige steunpunten ondersteunt het landelijk ondersteuningsteam laagdrempelige steunpunten de ontwikkeling om tot een dekkend netwerk van steunpunten te komen. Heb je een vraag? Dan kun je contact opnemen via Loket Laagdrempelige Steunpunten